Verplicht onthaasten?

Off

Twee weken geleden heb ik collega-ondernemer Jedidjah (PureCreation) nog uitgelachen toen ze vastzitten in de lift een positieve draai wist te geven. ‘Verplicht onthaasten’ noemde ze dat. Ik vond het idee leuk, maar kon er verder niets mee. Verplicht onthaasten? Het zal wel! 

Nog geen week later ben ik zelf aan de beurt. Kinderen naar de gastouder, vriend een lift naar de trein, auto parkeren bij kantoor. Waar zijn mijn sleutels?! Oh oh. Naar huis gaan is geen optie, want mijn huissleutels zitten aan dezelfde bos. Mijn schoonouders wil ik niet op dit tijdstip wakker maken. Dan maar Jedidjah een berichtje sturen of ze mij in de Kubus wil laten. Daar is vast wel een huismeester met een reservesleutel. Oh wacht, Jedidjah is er nog niet. De Kubus is dicht. Dan maar werken in de La Place (laten we eerlijk zijn, dat is ook geen straf voor een keertje). De La Place gaat pas om tien uur open. De bibliotheek dan! Die gaat pas om 11 uur open.

Dan ben je dus al het hele centrum door geweest met twee tassen, waarvan één zware laptoptas, terwijl mijn deadline net zo moedeloos achter mijn aansjokt door het centrum (zo voelt het). ‘Verplicht onthaasten, verplicht onthaasten’, fluister ik mijzelf moed in. Dit is met een reden, hier komt iets moois uit. Ik stap de Eetalage binnen, bestel thee en maar meteen gebak en ga eerst maar eens even genieten van het moment. Wat overigens niets voor mij is met die deadline die inmiddels naast mij op de stoel heeft plaatsgenomen. Maar als je niets anders kunt, als alles tegenzit en het werken je onmogelijk wordt gemaakt.. dan is er maar één oplossing: taart.

Om elf uur kan ik de sleutels oppikken, rij ik naar huis en geniet ik thuis van een heerlijke tosti (van een Nijntje bord, dat dan weer wel), van een gevulde koelkast, de mogelijkheid om lekker alle deuren open te gooien, muziek wat harder aan dan normaal en op de achtergrond, als je toch thuis bent, staan de vaatwasser en de wasmachine te draaien. Zo is deze vrijdag toch nog productief geworden op meerdere manieren en blijkt dat thuiswerken toch ook best fijn kan zijn.

Dus bedankt Jedidjah voor weer een wijze les. Onthaasten hoort erbij en kun je blijkbaar niet negeren. Maar als ik mag kiezen… ga ik toch liever voor taart in de Eetalage dan een uur in de lift vastzitten!